Пра людзей працы, пра людзей-герояў, з пачуццём удзячнасці піша Н.Мацяш у сваім другім паэтычным зборніку. Вершы паэтэсы падкупляюць шчырасцю інтанацыі, навізной формы. У кнігу ўключана паэма "Алекса Доўбуш". Болей...
Каталіцкае раство, 25 снежня 2009 года: Более 77 тысяч человек по всей Беларуси поучаствовали в богослужениях по случаю Рождества Христова
Праваслаўнае раство, 7 студзеня 2010 года: В богослужениях по случаю православного Рождества в Беларуси в ночь на 7 января приняли участие свыше 109 тыс. человек.
***
Віншую праваслаўных вернікаў з Раством!

**
АПТЭЧНАЕ ШКЛО
бутэлечку знайшоў на менскім замчышчы археолаг Пазняк Зянон Станіслававіч.
Падараваў маёй жонцы. Цікава, якія лекі у ёй ылі.
*
Сингл с песней, для которой было снято это видео, вышел в августе 2009 года и был номинирован в трех номинациях как британской премии за видео.
Видео на мой взгляд на самом деле крутое - отлично снято, монтаж играет самую драматическую роль… и песня удачная. неуверен, что такой ролик был бы принят на какой-то из российских музыкальных каналов, но это не умалят заслуги его создателей:
This Momentary (Chermeric Records)
Prod co: Pulse Films
Director: Dave Ma
Producer: Neil Andrews
Representation: OBmanagement
DoP: Ross McLennan
Editor: Vid Price
Post production: Prime Focus London
Telecine: James Tillett
VFX: Chris Chitty
VFX Post producer: Dionne Archibald
Commissioner: Jill Kaplan
читать текст о подробностях съемки и монтажа ролика (на английском)
дебютный альбом DELPHIC “Acolyte” выходит в январе 2010.
подписавшимся на новости группы вот тут, дают скачать бесплатно 4 мп3:
01. alterstate
02. counterpoint (live in amsterdam, 19/02/2009)
03. this momentary (live in berlin, 14/02/2009)
04. counterpoint (paul woolford remix)
Originally published at На Проводе. You can comment here or there.
И раз в месяц, у нее наступали нормальные дни.....
(с)
Мы з кумою — ўзаемныя LJ-фрэнды. А вашыя кумаўя вас чытаюць?
YouTube
- Trailer - Hedwig and the Angry inch
премии фестивалей и не только:
2001 Berlin International Film Festival - Best Feature Film (Teddy Award)
2002 Golden Globes - nominated for Best Performance by an Actor in a Motion Picture - Musical or Comedy (John Cameron Mitchell)
2001 Sundance Film Festival - Audience Award (Dramatic); Directing Award (Dramatic) - John Cameron Mitchell; nominated for Grand Jury Prize
2001 National Board of Review, USA - Best Debut Director - John Cameron Mitchell
2001 Gotham Awards - Open Palm Award (Best Debut Director) - John Cameron Mitchell
2002 Independent Spirit Awards - nominated for Best Cinematography (Frank G. DeMarco), Best Director (John Cameron Mitchell), Best Feature, Best First Screenplay (John Cameron Mitchell), and Best Male Lead (John Cameron Mitchell)
2001 Los Angeles Film Critics Association Awards - New Generation Award - John Cameron Mitchell
2001 Deauville Film Festival - CineLive Award - John Cameron Mitchell; Critics Award - John Cameron Mitchell; Grand Special Prize - John Cameron Mitchell
2001 Gijon International Film Festival - Best Actor - John Cameron Mitchell
2001 Montreal Comedy Festival - Special Jury Prize
2001 Austin Gay & Lesbian International Film Festival - Best Feature
2001 Provincetown International Film Festival - Best Feature
2001 San Francisco International Film Festival - Audience Award for Best Narrative Feature
2001 San Francisco Lesbian & Gay Film Festival - Best First Feature - John Cameron Mitchell
2001 Seattle International Film Festival - Best Actor (John Cameron Mitchell)
2001 Stockholm International Film Festival - Honorable Mention
2002 Phoenix Film Critics Society Awards - Best Use of Previously Published or Recorded Music
2002 L.A. Outfest - Best Performance by an Actor in a Leading Role - John Cameron Mitchell, Best Performance by an Actress in a Supporting Role - Miriam Shor
2002 Florida Film Critics Circle Awards - Best Songs; Newcomer of the Year - John Cameron Mitchell
2002 Glitter Awards - Best Feature voted by U.S/International Gay Film Festivals and U.S. Gay Press
2002 GLAAD Media Awards - Outstanding Film (Limited Release)
2002 Chlotrudis Awards - Best Actor - John Cameron Mitchell
Знайшоў кучу сайтаў, дзе мая музыка прадаецца ў якасьці рынгтонаў да мабілак!
Калісьці ў Беластоку я, дзеля цікавосьці, набыў ЗА ГРОШЫ свой уласны альбом - у пірацкіх прадпрымальнікаў. Тады мяне гэта моцна "завяло" - а як жа ж, - твой уласны музон пірацяць, - гэта пэўная прыкмета посьпеху.
АЛЕ РЫНГТОНЫ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Я немного поразмышлял и решился на эксперимент.
С тех пор прошло три года.
я залил туда 4 альбома - ЧЕРТОПОЛОХ / РОМАНТИКА / МНОГО СОГЛАСНЫХ / НА ПРОВОДЕ
был, честно говоря, удивлен тем, что кое-как песни все-таки продаются.
вроде бы срабатывает минимальное промо профиля MySpace + Last.FM.
по совету блога TuneCore я наделал еще более 80 плэйлистов, пока это было возможно (с выходом iTunes 9 эту возможность промо APPLE у нас отобрал).
( может быть кому-то интересно узнать детали )
альбомы также продаются и в АМАЗОН МП3, но как-то слабовато...
могу сказать, что почти все эти сотни долларов были мною потрачены на приобретение музыки :)
так уж повелось, что восхищаться умением добиться экономического благополучия своим талантом как-то не принято в определенных слоях общества.
мне тут тоже видиться как обычно пыль христианского дискурса о "святости нищеты".
и такого удобного для недалекого потребителя постулата "художник должен быть голодным".
как будто Роллинг Стоунз и Битлз, став состоятельными людьми, перестали создавать абсолютный ништяк.
одни хотят восхищаться ухарями добившихся мифического богатства без какого-либа таланта.
другие делают все, чтобы их кумиры играли на гитарах за 100 баксов и переезжали с концерта на концерт в электричках зайцем.
Карацей, у 90-х гадох я пачаў назіраць нейкую дзіўную рэч - усе, літаральна ўсе, новыя менскія будынкі атрымоўвалі пэўную адзнаку ў выглядзе піраміды на даху. Часам кідалася ў вочы абсалютная недарэчнасьць падобнага архітэктурнага вырашэньня, нібы да гатовага праекту папросту дадалі гэтую піраміду дзеля невядомае мэты. Дык вось, мапед, як кажуць, ня мой, але пачуў наступнае тлумачэньне. Тагдашні галоўны архітэктар Масквы лічыў егіпецкае дойлідзтва эталонам дойлідзтва ўвогуле, а славутыя егіпецкія піраміды, адпаведна, - вяршыняй архітэктурнае думкі ўсяго чалавецтва. Тагдашні ж галоўны архітэктар Менску, як тыповы бсср-аўскі чыноўнік, лічыў меркаваньне "старэйшага брату" эталонам. Таму будынкі БЕЗ ПІРАМІДАЎ папросту ня мелі шанцаў быць зацьверджанымі. Такім чынам, менскія дойліды дадавалі да сваех праектаў гэтыя піраміды, бо гэта быў верняк у справе зацьверджаньня галоўным архітэктарам.
З аднаго боку гісторыя ўспрымаецца даволі анекдатычна. Але, беручы пад увагу такі псыхасацыяльны тып, як "бсср-аўскі чыноўнік", падобнае выглядае даволі рэалістычна, больш за тое - заканамерна.
І вось, літаральна пазаўчора, едучы ў офіс, я заўважыў, што на шэрай спарудзе, якая паўстала на Кісялёва, працягваюцца работы. І што ж я ўбачыў на даху?
Бляц, - ПІРАМІДЫ! Толькі што фантазыя аўтараў трохі пераадолела пэўныя бар'еры і адна з пірамідаў мае не чатыры, а шэсць ці то восем граняў.
Так вось і жывем :)
А Вы знаете, что по правилам этикета, на свадьбе: ПОЗДРАВЛЯЮТ жениха, а невесте ЖЕЛАЮТ СЧАСТЬЯ?
И НИКАК ИНАЧЕ :)
( картинки )
Дарыць залатыя завушніцы. Разшпільваць станік. Нямоцна пакусваць смочкі. Лашчыць жаночы гузік. Зазіраць у пупок. Любіць цябе на сабе. Любіць сябе ў табе. Любіць.
У адным валадарсве, пэўным гаспадарстве жыў-быў вясёлы, фіялетавы бабёр. Аднойчы пайшоў ён гойдацца на гушкалцы. Гойдаўся – гойдаўся, і раптам гушкалка паламалася. Зваліўся бабёр на зямлю і горка заплакаў. З гора пачаў ён тут яму капаць. Раптам бачыць, нешта ў яме кратаецца. Уважліва прыгледзеўся, а гэта лічынка хрушча. “Ну,” – падумаў бабёр: “- Жанюся!!! А раптам гэта зачараваная прынцэса?!“ Ажаніўся фіялетавы бабёр на прынцэсе, і хаця выявілася што гэта ніякая не прынцэса, то часам яны былі шчасьлівыя.
Барысаў Аляксей
(11 гадоў), 5 “А“ клас,
Гімназія N5.
Пераклаў Віталь Воранаў
Апошнім часам чытаў шмат разумных тэкстаў, але нішто так ня ўразіла як гэтая казка. І хаця аднойчы я ўжо раскрываў бабровую тэму, то перад аўтарам "Фіялетавага Бабра" здымаю капялюш. А вось арыгінал, падкінуты пэўнай чароўнай асобай.
Бачылі б вы, з якой асалодай, чырвонатварая прыбіральшчыца снегу, піла толькі што яблычны джын-тонік з рыльца. Яна стаяла на белым снезе ў сваёй новай памаранчыкавай камізэльцы, з сумёта тырчэла рыдлёўка, на рыдлёку былі ўздзетыя чырвоныя вязаныя рукавічкі. Жанчына піла джын-тонік і было ёй шчасце. Яна прыпынілася на момант, абвяла позіркам белае хараство, узыхнула і дапіла сваё шчасце да апошняй кроплі.
Як не пазайздросціць?!
**

